روایت همبستگی و استمرار تولید در روزهای جنگ
سعیدی: سرمایه انسانی و همبستگی، میراث ماندگار شستا از روزهای جنگ است
مدیرعامل شستا با تأکید بر نقش کارکنان در حفظ جریان تولید و خدمت‌رسانی در روزهای جنگ، ثبت تجربه‌های این دوران را فرصتی برای تقویت سرمایه اجتماعی، ارتقای تاب‌آوری سازمانی و تبدیل همبستگی دوران بحران به فرهنگی پایدار در مجموعه‌های اقتصادی کشور دانست.
محمدرضا سعیدی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری تأمین اجتماعی (شستا)، در مراسم رونمایی از مجموعه مستندهای «تولید در آتش» و «وطنم ایران»، با اشاره به نقش مجموعه‌های تولیدی و خدماتی در روزهای جنگ اظهار کرد: شستا در این دوران فراتر از یک بنگاه اقتصادی عمل کرد و به نمادی از همبستگی، مسئولیت‌پذیری و توان کنش جمعی تبدیل شد.
وی با بیان اینکه سرمایه اجتماعی، اعتماد متقابل و توان همکاری از مهم‌ترین دارایی‌های شستا هستند، افزود: این دارایی‌های نامرئی، برخلاف بسیاری از دارایی‌های فیزیکی، در برابر آتش و بحران از بین نرفتند؛ بلکه ظرفیت واقعی خود را در میدان عمل نشان دادند.
سعیدی با اشاره به تلاش کارکنان شرکت‌های تابعه شستا برای استمرار تولید و خدمت‌رسانی در شرایط جنگی تصریح کرد: در آن روزها، هدف تنها مدیریت و رهبری نبود، بلکه مجموعه‌ها با تکیه بر همکاری و راهبری جمعی در کنار یکدیگر ایستادند. هر مجموعه مأموریت و توانایی متفاوتی داشت، اما همه در مسیر یک هدف مشترک حرکت کردند؛ هدفی که خدمت به مردم و حفظ منافع ایران بود.
مدیرعامل شستا با اشاره به گستردگی فعالیت شرکت‌های این مجموعه و پیوند آن‌ها با زندگی روزمره مردم گفت: تجربه جنگ فرصتی فراهم کرد تا ظرفیت‌های کمتر دیده‌شده این مجموعه و نقش تعیین‌کننده نیروی انسانی در حفظ جریان تولید و تأمین نیازهای جامعه آشکار شود. در روزهایی که میلیون‌ها نفر از هم‌وطنان به دنبال امنیت بودند، کارکنان بخش‌های مختلف تولیدی و خدماتی تلاش کردند چراغ تولید و خدمت‌رسانی روشن بماند.
وی با اشاره به نمونه‌هایی از این تلاش‌ها اظهار کرد: در جریان جنگ ۱۲روزه، هنگامی که فرودگاه‌ها هدف قرار گرفته بودند و پروازها انجام نمی‌شد، کشتیرانی ایران جابه‌جایی ۱۰ هزار و ۵۰۰ مسافر را از مسیر آبی بر عهده گرفت. همچنین، زمانی که تأمین آرد با مشکل مواجه شد، مجموعه حمل‌ونقل آبادان برای جابه‌جایی آرد وارد عمل شد؛ اقدامی که فراتر از مأموریت اصلی این مجموعه بود و اهمیت همکاری میان بخش‌های مختلف را نشان داد.
سعیدی ادامه داد: شرکت‌های دارویی مجموعه نیز با فعالیت در سه شیفت، تولید دارو را ادامه دادند که شرکت توفیق دارو یکی از نمونه‌های این تلاش‌ها بود. چنین تجربه‌هایی نشان می‌دهد که در شرایط دشوار، مسئولیت‌پذیری کارکنان و تعهد به تأمین نیازهای مردم می‌تواند استمرار فعالیت‌های حیاتی را تضمین کند.
وی با تأکید بر اهمیت ثبت تجربه‌های جنگ افزود: در این دوران، شکل تازه‌ای از رهبری جمعی شکل گرفت؛ به‌گونه‌ای که شرکت‌ها برای حل مسائل صرفاً منتظر دستورهای بالادستی نماندند و با ابتکار عمل، هماهنگی و احساس مسئولیت، راه‌حل‌های عملی را دنبال کردند. مدیران، متخصصان، مهندسان، کارگران و کارکنان بخش‌های پشتیبانی، هرکدام با دانش و تجربه خود به میدان آمدند و توان فردی را به قدرت جمعی تبدیل کردند.
مدیرعامل شستا با بیان اینکه قهرمان این روایت، یک فرد یا شرکت خاص نیست، خاطرنشان کرد: قهرمان اصلی، «ما»ی بزرگی است که از انسان‌های مسئولیت‌پذیر شکل گرفت؛ افرادی که با وجود تفاوت در وظایف و تخصص‌ها، برای هدفی مشترک تلاش کردند. این تجربه نشان داد که اعتماد، همبستگی و دانش جمعی، از مهم‌ترین سرمایه‌های هر سازمان برای عبور از شرایط دشوار است.
سعیدی، رونمایی از مجموعه مستندهای «تولید در آتش» و «وطنم ایران» را اقدامی برای ثبت حافظه صنعتی و انسانی کشور دانست و گفت: این مستندها صرفاً مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها نیستند، بلکه بخشی از تجربه‌ها، دشواری‌ها، موفقیت‌ها و فداکاری‌های کارکنان را برای نسل‌های آینده حفظ می‌کنند. اعداد و شاخص‌های تولید بخشی از واقعیت را نشان می‌دهند، اما روایت انسان‌هاست که ابعاد انسانی تلاش‌ها و مسئولیت‌پذیری‌ها را آشکار می‌کند.
وی با تأکید بر ضرورت تبدیل تجربه‌های این دوران به برنامه‌های عملی برای آینده افزود: حفظ جان، امنیت و کرامت کارکنان، تقویت زنجیره‌های تأمین، چابک‌سازی تصمیم‌گیری‌ها و ایجاد سازوکارهای پایدار همکاری میان هلدینگ‌ها و شرکت‌ها باید در اولویت قرار گیرد. همچنین، همکاری‌های خودجوش دوران جنگ باید به الگوهایی ماندگار برای افزایش تاب‌آوری سازمانی تبدیل شوند.
مدیرعامل شستا در پایان تأکید کرد: تجربه همبستگی نباید به روزهای بحران محدود بماند. ارزش ماندگار این تجربه زمانی آشکار می‌شود که اعتماد متقابل، مسئولیت‌پذیری و کار جمعی به بخشی از فرهنگ سازمانی تبدیل شود. آنچه از روزهای جنگ در تاریخ باقی می‌ماند، تنها محصولات تولیدشده نیست؛ بلکه اراده انسان‌هایی است که هرکدام با دانش، تجربه، توان مدیریتی و دستان خود برای حفظ تولید، خدمت به مردم و سربلندی وطن تلاش کردند.
