نیروگاه، شمش، میلگرد، کلاف؛ مجتمع ذوبآهن و نورد کرمان الگویی از خوداتکایی صنعتی
ذوبآهن و نورد کرمان با اتکای همزمان به تنوع محصول و نیروگاه خودتأمین، در دل بحران انرژی به نماد پایداری تولید در جنوبشرق بدل شده است
محمد افضلی، مدیر مجتمع ذوبآهن و نورد کرمان، در حاشیه نمایشگاه متافو با تشریح جایگاه این مجموعه در زنجیره فولاد جنوبشرق کشور گفت مجتمع ذوب آهن و نورد کرمان یکی از زیرمجموعههای «گروه کویر ماهان تکین» است؛ گروهی که علاوه بر این در زمینه معدنی، بازرگانی، حملونقل، فولادی و صنایع وابسته فعالیت میکند.
وی با اشاره به ظرفیتهای تولیدی مجتمع افزود: « مجتمع در دو بخش ذوب و نورد فعالیت دارد. کارخانه نورد سالانه ۵۲۰ هزار تن میلگرد از سایز ۸ تا ۴۰ در گریدهای مختلف تولید میکند و علاوه بر آن یک خط ۵۲۰ هزار تنی کلافهای ساده و آجدار از سایز ۵.۵ تا ۱۶ را تولید میکند.» علاوه بر این سالانه ۱۲۰ هزار تن شمش استاندارد تأمینکنندهی مواد اولیه در مجتمع تولید میشود.
خوداتکایی در دل بحران انرژی
افضلی با اشاره به چالشهای جدی انرژی در صنعت فولاد گفت کمبود برق هنوز یکی از بزرگترین موانع تولید است. سالهای اخیر برای کاهش ریسک توقف تولید، یک نیروگاه گازسوز ۱۷.۲ مگاواتی در جوار مجتمع راهاندازی شد. «نیروگاه بهصورت خودتأمین بخشی از برق را تأمین میکند و مابقی از شبکه دریافت میشود. قطعیهای ناگهانی شبکه حتی برای مجموعههایی که نیروگاه دارند هم خطرآفرین است؛ کوچکترین نوسان میتواند نیروگاه را از مدار خارج کند و خسارت سنگینی به کارخانه و شبکه برق وارد کند.»
تنوع محصول و حضور در بازارهای منطقه
به گفته مدیر مجتمع، سبد محصولات کرمان شامل شمش، میلگرد و کلاف است و بخشی از شمش تولیدی نیز در خود مجتمع مصرف میشود. او از تداوم صادرات نیز خبر داد و گفت بازارهای عمان، عراق و افغانستان مقاصد اصلی محصولات نهایی هستند.
چالشهای صادرات و انتقاد از فرایند بازگشت ارز
افضلی درباره اعتراض فولادسازان نسبت به نحوه عرضه ارز حاصل از صادرات در بورس نیز توضیح داد: «اکنون صادرکنندگان صرفاً به اندازه رفع تعهد ارزی صادرات انجام میدهند. اختلاف نرخها و ساز و کار فعلی هیچ صرفهای برای صادرات باقی نگذاشته است. بسیاری از شرکتها فعالیت صادراتی خود را محدود یا متوقف کردهاند و فقط در حد تهیه ملزومات ضروری صادرات انجام میدهیم.»
توسعهگرایی در دل تنگنا
مدیر مجتمع ذوبآهن و نورد کرمان با تأکید بر اینکه این مجموعه همواره کوشیده آخرین واحدی باشد که در شرایط دشوار اقتصادی به توقف تولید تن بدهد، گفت: «تقاضا از دولت این است که اگر کمکی نمیکنند، دستکم مانع نشود. صنایع فولادی از مهمترین بخشهای اقتصاد کشورند و فقط نیاز به همراهی دارند. ثابت کردایم، در همین شرایط بد اقتصادی چندین پروژه نوین را اجرا کرده و به تبع آن اشتغالزایی قابل توجهی ایجاد کنیم .»














